MIDDEN - DELFLAND

Twee gezichten van... 
2. Schoolhuis en kerk van ‘t Woudt

Oude foto’s van ’t Woudt tonen aan dat er in en om het kerkdorp vroeger veel meer bomen stonden dan tegenwoordig. Als gevolg van de iepziekte in de jaren twintig van de vorige eeuw en recentelijk zijn er nogal wat hoge bomen gekapt. Langs de sloten bevonden zich rijen knotwilgen die geriefhout leverden en bij slecht weer als schuilplaats dienden voor het vee. Door inspanning van enkele particulieren staan er op ’t Woudt gelukkig nog steeds knotwilgen. Ook rond de kerk wordt de aanplant van bomen goed in de gaten gehouden.

Oorspronkelijk was het pad naar de kerk smaller dan nu. Rechts van het weggetje lagen omstreeks 1910 nog tuintjes van de aanwonenden. Tussen de kerk en het voormalige schoolhuis bevond zich de moestuin van de koster. Aan de zijde van de kerk was deze tuin afgesloten door een hoge muur, die als beschutting diende.

Het kostersechtpaar Van der Mark poseert hier voor het schoolhuis. Mevrouw Van der Mark draagt nog de traditionele klederdracht. Zij hielp haar man in de kerk. Zo verzorgde zij de turven in de testjes van de stoven die als voetverwarming dienden. Het schoolhuis, dat uit 1772 dateert, wordt sinds 1874 als kosterswoning gebruikt. In Den Hoorn was in dat jaar namelijk een nieuwe school, het gebouw van de Rijstuin, gereed gekomen. Hiermee kwam een einde aan meer dan driehonderd jaar onderwijs op ’t Woudt. In het voormalige schoollokaal is nu de crèche ‘Koetje boe’ gevestigd.

Naast het schoolhuis is nog net een witte woning zichtbaar, die gedeeltelijk dienst heeft gedaan als herberg. Volgens overlevering hing hier vroeger een uithangbord met de tekst: ‘Het groene Woudt alhier, jenever, brood en bier’. In de tijd van de oude foto woonden in dit pand twee gezinnen. In de jaren zeventig van de vorige eeuw is de woning grondig gerestaureerd en opnieuw bepleisterd.

Tekst: Jacques Moerman. Oude foto: Schoolhuis en kerk van ’t Woudt, ca. 1910. Foto huidige situatie: Henk Groenendaal. Historische Vereniging Oud-Schipluiden. Schiphoorn publicatie: 29 juni 2002